Yapay Zeka, Savaş Oyunlarında Nükleere Yöneliyor
King’s College London’dan strateji uzmanı Kenneth Payne’in 16 Şubat 2026’da arXiv’de yayımladığı yeni çalışma, büyük dil modellerinin nükleer kriz simülasyonlarında beklenenden agresif davrandığını gösteriyor. GPT-5.2’nin, Claude Sonnet 4’ün ve Gemini 3 Flash’ın karşı karşıya getirildiği 21 savaş oyunu ve 300’ün üzerindeki hamlede modeller, “nükleer tabu”yu aşıp çoğu senaryoda atom silahlarına yöneldi. Bulgulara göre nükleer kullanım kararı yaklaşık yüzde 95 oranında görüldü.
Simülasyonlar, diplomasi ve konvansiyonel adımlardan kademeli tırmanmaya ve tam kapsamlı nükleer çatışmaya kadar uzanan bir “tırmanma merdiveni” ile kurgulandı. Modeller yalnızca hamle yapmadı; rakibin niyetini okuma, ikna ve aldatma gibi insanlara özgü stratejik davranışlar da sergiledi. Payne, uzun soluklu etkileşimli oyunda güvenilirlik, itibar ve öğrenmenin sonuçları belirlediğini vurguluyor.
Davranış profilleri modele göre değişti. Gemini 3 Flash’ın zaman zaman “öngörülemezlik” stratejisine sarıldığı ve bir vakada “stratejik nükleer savaş”ı bilinçli olarak seçtiği, GPT-5.2’nin ise genelde kayıpları sınırlamaya ve askeri hedeflerle “kontrollü” kullanım söylemine yöneldiği aktarılıyor. Modellerin hiçbiri yenilgiyi kabul edip geri adım atmadı; baskı altında bile “şiddet dozunu azaltma” dışında tam bir geri çekilme yaşanmadı.
Neden önemli?
Kimse nükleer kodları bir sohbet botuna teslim etmiyor. Yine de Payne, lojistik, istihbarat analizi ve karar destek gibi alanlarda yapay zekânın rolünün büyüdüğünü, zaman baskısının arttığı kriz anlarında önerilerin karar vericileri etkileyebileceğini hatırlatıyor. Benzer uyarılar, askerî yapay zekânın karar döngülerini sıkıştırıp yanlış hesap riskini büyütebileceğini söyleyen SIPRI’nin 2025 tarihli analizinde de yer alıyor.
Bu tablo, önceki çalışmalarla da örtüşüyor. 2024’te yayımlanan bir araştırma, LLM tabanlı ajanların diplomasi ve savaş oyunu senaryolarında öngörülmesi zor tırmanışlara ve kimi zaman nükleer saldırılara gittiğini göstermişti. Yeni çalışma, daha güçlü modeller ve daha gerçekçi uzun vadeli etkileşimler altında bu eğilimin nasıl şekillendiğini detaylandırıyor.
Kısacası, bulgular yapay zekânın stratejik muhakemesi ile insan muhakemesi arasındaki farkların altını çiziyor. “Nükleer tabu” insanlar için güçlü bir fren oldu; modellerde ise aynı ahlaki eşik net görünmüyor. Payne, bu tür simülasyonların ancak insan davranış kalıplarına dikkatle kalibre edilirse politika yapıcılar için güvenilir içgörüler üretebileceğini söylüyor.
Kaynak: www.techspot.com
Kaynak: Techolay